Eline De Munck pleit voor nieuw overgangsmodel ‘Baby's@Work’: “Laat ouders hun baby tijdelijk meenemen naar het werk”
Onderneemster Eline De Munck pleit voor een zachtere overgang voor ouders met een baby die terugkeren naar de werkvloer. Concreet stelt ze een overgangsmodel 'Baby's@Work’ voor waarbij mama's en papa's hun baby tussen drie en zes maanden tijdelijk kunnen meenemen naar het werk, binnen een duidelijk afgebakend kader. Het overgangsmodel wil een mogelijke oplossing bieden om de combinatie van werk en ouderschap haalbaarder te maken, zeker in sectoren waar flexibiliteit beperkt is en thuiswerk geen optie is, zoals bijvoorbeeld de retailsector. Bij Odette Lunettes start er alvast vandaag, woensdag 15 april 2026, een proefproject met een medewerkster die terugkeert uit zwangerschapsverlof en haar baby twee dagen per week zal meenemen naar het werk.
“Vandaag verliezen we talent, niet omdat mensen niet willen werken, maar omdat het systeem geen overgang toelaat tussen ouderschap en werk. Nieuwe mama's moeten werken alsof ze geen moeder zijn en moederen alsof ze niet werken. Zeker in sectoren waar thuiswerk geen optie is, zoals de retail. Tegelijk staan crèches onder enorme druk. Ik wil met dit overgangsmodel Baby’s@Work geen structurele kinderopvang op de werkvloer introduceren, maar ik wil wel pleiten voor een tijdelijke overgangsmaatregel. Voor mama's én papa's. Want ik geloof erin dat werk en zorg realistisch kunnen samengaan, zonder meteen voor alles of niets te moeten kiezen”, licht Eline De Munck toe.
Kinderpsychiater Peter Adriaessens: “Iedereen heeft hierbij te winnen.”
Volgens Eline De Munck botst het huidige systeem op zijn limieten. De overgang van bevallingsrust naar voltijds werken gebeurt nu abrupt, terwijl de realiteit van ouders complexer is. Daarnaast staat kinderopvang onder druk met lange wachtlijsten en stijgende kosten: “Het is nu heel zwart wit. Eerst ben je geen moeder. Dan ben je drie maanden na de geboorte uitsluitend moeder. Om erna je baby vijf dagen toe te vertrouwen aan mensen die, hoe professioneel ook, nog geen vertrouwde hechtingsfiguren zijn. Dat is best abrupt voor veel mama's en papa's. Een zachtere overgang zou hierbij helpen.”
Kinderpsychiater Peter Adriaenssens bevestigt de positieve impact van zo'n overgangsmodel voor zowel de ouder als de baby: “Onderzoek is duidelijk: een veilige en rustig opgebouwde hechting tussen ouder en baby legt de basis voor het verkennen van de wereld. Iedereen heeft erbij te winnen. Ouders die een veilige plek zijn, vormen de beste springplank naar het leven, het gaat over de opbouw van veerkracht. Hoe minder stress in de start van dat beginnend leven, hoe gezonder voor de beide kanten: baby en ouder. Daar maakt het project van Eline de Munck het verschil. Versterk de betonplaat waarop het leven moet bouwen door wat geduldiger, rustiger, langzamer ouder en baby de overgang te laten maken van thuis naar de buitenwereld. Doe mee!!”
Op woensdag 15 april start meteen een eerste proefproject van dit overgangsmodel op de werkvloer bij Odette Lunettes, het Belgische brillenmerk van Eline De Munck. Maite, mama van zoontje Noah, keert terug na drie maanden zwangerschapsverlof als winkelmedewerkster in de winkel van Odette Lunettes in Roeselare. “Ik bracht zelf onze dochter Colette mee en ook ons zoontje Jacomo gaat nu vaak mee naar het werk, ook als ik in de winkel sta met klanten. Dat zette me aan het denken: ik neem mijn baby overal mee naartoe en mijn medewerkers zouden dat niet mogen. Dat voelt hypocriet en onjuist. Ik ben dan ook heel blij dat we meteen een eerste proefproject kunnen opstarten en hieruit kunnen leren en eventueel kunnen bijsturen”, aldus Eline De Munck.
Concreet past Eline De Munck in haar winkels een duidelijk afgebakend en tijdelijk overgangsmodel toe. Het gaat om maximaal twee dagen per week, voor medewerkers die fulltime werken. Baby's zijn tussen de drie en zes maanden oud of tot de leeftijd dat ze zelf mobiel zijn en kruipen. Er zijn minstens twee medewerkers aanwezig en het is niet mogelijk op piekmomenten, zoals zaterdag.
Medewerkster Maite reageerde enthousiast op het voorstel: “Ik had toch een klein hartje om Noah binnenkort meteen een hele week te moeten 'afgeven' om te kunnen gaan werken. Totdat Eline me dit overgangsmodel voorstelde en we er duidelijke afspraken rond maakten. Ik ben heel dankbaar voor zo'n werkgever die samen wil kijken hoe dit werkbaar zou kunnen zijn.”
‘The village', ook op de werkvloer
Eline De Munck vertrekt voor ‘Baby's@Work’ vanuit haar eigen leven als onderneemster én mama. Daarnaast kreeg ze zelf een week voor Jacomo's geboorte te horen dat haar crèche plots zou sluiten: “Als zelfstandige kan ik flexibeler zoeken naar oplossingen. Maar wat met medewerkers voor wie dat niet evident is? Als opvang wegvalt, valt voor velen de mogelijkheid om te werken weg.”
Volgens Eline is de oplossing dan ook dat werkgevers flexibel nadenken hoe ze werkende ouders kunnen ondersteunen als ze terug komen werken: “We spreken vaak over ‘the village' om je kind op te voeden. Ik pleit voor ook zo’n ‘village’ in de werkomgeving die mee helpt dragen. In de coronaperiode was flexibiliteit mogelijk als het moest, toen werkten zoveel ouders met hun baby's in de draagdoek. Wat toen noodgedwongen kon, zou vandaag niet principieel onmogelijk mogen zijn, mits duidelijke afbakening en kader.”
Op de werkvloer kan het overgangsmodel zorgen voor minder uitval en verloop en meer werkbare loopbanen. Het houdt ook rekening met de biologische en neurologische transformatie van het ouderschap. Van ouders wordt immers verwacht dat de fysieke en hormonale verbondenheid van in het begin abrupt wordt ingeruild voor volledige professionele focus, zonder het kind dichtbij. Een geleidelijke overgang met extra nabijheid erkent deze biologische realiteit in plaats van ze te negeren.
Extra relevant voor retailsector
Eline De Munck geeft aan dat werknemers in de retailsector vaak extra worden geraakt: “Zeker in sectoren waar flexibiliteit beperkt is en thuiswerk geen optie vormt, zoals in retail, is de combinatie werken en zorgen heel kwetsbaar. Kinderopvang sluit vaak op het moment dat winkels sluiten en in het weekend zijn ze niet geopend. De sector stelt ook overwegend vrouwen te werk. Hierdoor staat de combinatie structureel onder druk, met een verhoogd risico op afwezigheid, stress en uitval”. Los van deze specifieke sector waarbinnen Eline De Munck zelf onderneemt, is het overgangsmodel toepasbaar in elke organisatie of sector, afhankelijk van de jobvereisten en de operationele realiteit.
Eline beseft dat zeker niet elke ouder dit overgangsmodel wil toepassen of dat het niet toepasbaar is voor elke functie binnen een organisatie. Of dat dit lukt voor elke baby: “Maar het gaat om de mogelijkheid creëren voor wie het wél graag wil en voor de baby's bij wie het wél lukt. Net zoals thuiswerk voor bepaalde functies mogelijk is en voor andere niet, zal ook dit model afhangen van de jobinhoud en wat er operationeel kan. Ik pleit er tegelijk voor dat de overheid zo'n overgangsmodel ondersteunt en het mogelijk maakt voor werkgevers om dit op grotere schaal te doen.”
Dat hier over nagedacht wordt, is een grote stap vooruit bevestigt arbeidseconoom Stijn Baert: “Het was recent de kop van een blogpost rond ons onderzoek: Werkende ouders willen 20% loonsverhoging inwisselen voor kinderopvang op het werk. Met andere woorden: werkgevers die zich inschakelen om de kinderopvang van hun werknemers mee te regelen, maken een goede kans om de strijd om menselijk kapitaal te winnen. Denkpistes zoals die van Eline kunnen we dan ook enkel maar toejuichen. En goed evalueren. Want woorden wekken, maar voorbeelden strekken.”
Transparantie naar klanten en bezoekers: uniek ontworpen pictogram/icoon/symbool door Jeroom
Om transparant te communiceren naar klanten en bezoekers dat baby's welkom zijn, is er een nieuw pictogram/icoon/symbool gemaakt dat aan de deur van een werkvloer kan gehangen worden. Het ontwerp is van cartoonist Jeroom: “Ik steek met plezier mijn zwakke schouders onder zulke initiatieven”.
Eline hoopt met ‘Baby's@Work’ het gesprek te openen over hoe werk en zorg beter op elkaar kunnen aansluiten, met respect voor medewerkers, collega's, klanten en organisaties. “Ik erken dat er veel mogelijke bezwaren én veel potentiële voordelen zijn. Laat ons hier vooral pragmatisch naar kijken, omdat het voorstel bewust tijdelijk, afgebakend en functiegebonden is en ruimte laat om bij te sturen. Als we wachten op een model dat volledig waterdicht is, voor iedereen identiek toepasbaar en vrij van elk risico, dan zal er nooit iets veranderen. Maar ook ideologisch, omdat het vertrekt vanuit een mensbeeld waarin zorg zichtbaar mag zijn op de werkvloer en jonge ouders niet gestraft mogen worden voor hun gezinskeuzes”, besluit Eline De Munck.